Październik 1948

Dzieci tzw. “hinduskie” 19. Przejazd do Indii

Regina Villmo (Zielińska)

„(…) w niedzielę, ksiądz Michał Wilniewczyc odprawił na pokładzie mszę św. dziękczynną. 10 października dopłynęliśmy do Bombaju. Do portu nie dobiliśmy, czekając w kolejce za innymi okrętami. (…)Po czterech dniach, 14 października, wpłynęliśmy do portu.”- Dwie ojczyzny. Polskie dzieci w Nowej Zelandii. Tułacze wspomnienia, red. Stanisław Manterys, Warszawa 2006, s. 38. Największy obóz w Indiach mieścił się niedaleko Jamnagar, pod opieką księdza Franciszka Płuty oraz niemal ojcowską opieką maharadży Jam Saheba. Obóz rozwiązano po zabójstwie Mahatmy Gandhiego w 1948, gdy wszyscy obcokrajowcy musieli opuścić Indie. Dzieci dołączono do polskich sierot rozproszonych po obozach od Przylądka Dobrej Nadziei, przez Kenię, Ugandę i Afrykę Wschodnią. Gdy dorastały, emigrowały przeważnie do Wielkiej Brytanii, żeby połączyć się z członkami rodzin, które przetrwały wojnę, ucząc się dalej lub podejmując pracę. (Dwie ojczyzny. Polskie dzieci w Nowej Zelandii. Tułacze wspomnienia, red. Stanisław Manterys, Warszawa 2006, s. 27.)

dyskutuj
comments powered by Disqus