Odrębne świadectwa
Sierpień 1941

Dwaj bracia - dwa szlaki bojowe

Paweł Jaroszewski

Historia Eugeniusza i Józefa Jaroszewskich. Rodzina Jaroszewskich pochodzi z Horodenki, to miejscowość w przedwojennym powiecie Stanisławowskim, obecnie mówi się "kresy". Tam urodzili się dwaj bracia: starszy Józef Jaroszewski, i młodszy Eugeniusz Jaroszewski. Wychowywali się w spokojnej "kresowej" miejscowości, na czas ich dojrzałości przypadła wojna 1919-1921 roku, obaj brali udział w wal-kach. Eugeniusz Jaroszewski został zdemobilizowany w 1921 roku w stopniu plutonowego, otrzymał "Medal za wojnę 1918-1921 r." Po wybuchu 2 wojny światowej i wkroczeniu sowietów do Polski ich losy potoczyły się odmiennie. Józef Jaroszewski, żołnierz Korpusu Ochrony Pogranicza trafił do niemieckiego oflagu IIC Woldenberg (Dobiegniew), na liście obozowej jest wymieniony w stopniu porucznika, natomiast Eugeniusz Jaroszewski został aresztowany i wywieziony do Rosji. Eugeniusz Jaroszewski przeżył ten trudny czas - przeszedł kolejne miejsca zesłania, trafił do formującej się 7 Dywizji Piechoty. Przebywał w Kermine, odbywał kurs w Centrum Szkolenia Armii w miejscowości Wrewska (obecnie Olmazor). Potem ewakuowany z Armią - przebywał w Iraku w obozie w Kanakin, w Palestynie w El-Maghar, w Tel Avivie. Ciekawostką jest udział w 1 Festiwalu Tańców Polskich - fragmenty występów były sfilmowane, archiwalne ujęcia pokazywane dawno temu w telewizji polskiej, jest tam rozpoznawalny Eugeniusz Jaroszewski. Na szlaku bojowym Armii Eugeniusz brał udział w bitwie o Monte Cassino, a potem w walkach o Bolonię, w składzie 7 Pułku Artylerii Przeciwpancernej. Został odznaczony m. innymi: - Brązowym Krzyżem Zasługi z Mieczami - Brytyjską Gwiazdą za Wojnę (The 1939-45 STAR) - Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino - Odznaką Pamiątkową 2 Korpusu oraz awansowany do stopnia starszego ogniomistrza. Po zakończeniu wojny został przeniesiony z Włoch do Anglii, ze służby zwolniony formalnie 31 grudnia 1947 roku, a w 1948 roku powrócił do Polski. W tym czasie cała rodzina Jaroszewskich została repatriowana z Horodenki do Polski i zamieszkała w Krakowie - żony dwóch braci, ich matka Wiktoria oraz syn Eugeniusza Jaroszewskiego, Zygmunt (widoczny jako mały chłopiec na pierwszej fotografii z 1936 roku). Do Krakowa powrócił z oflagu Woldenberg Józef Jaroszewski. Dwaj bracia Eugeniusz i Józef spotkali się pierwszy raz od wybuchu drugiej wojny światowej - każdy przeszedł swój szlak bojowy. Żyli z całą rodziną w Krakowie, Eugeniusz zmarł 25 grudnia 1959 roku, Józef zmarł 16 lipca 1964 roku, obaj pochowani są na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Autor relacji: Paweł Jaroszewski (wnuk Eugeniusza Jaroszewskiego)

dyskutuj
comments powered by Disqus